+ بوسه(فریدون مشیری)

شب دو دلداده در آن کوچه ی تنگ            مانده در ظلمت دهلیز خموش

اختران  دوخته  بر منظره ی  چشم            ماه بر بام سراپا شده  گوش !

در  میان   بود  به   هنگام     وداع           گفتگویی به سکوتی و  به نگاه

دیده ی    عاشق   و  لعل  لب    یار          دل  معشوقه  و  غوغای   گناه

عقل   رو   کرد   به   تاریکی   ها           عشق همچون گل مهتاب شکفت،

عاشق     تشنه   لب    بوسه   طلب          همچنان   شرح   تمنا  می  گفت

سینه   بر   سینه ی  معشوق   فشرد          بوسه ای زان لب شیرین  بربود

دختر  از  شرم   سر انداخت به زیر         ناز میکرد ،  ولی راضی  بود !

اولین  بوسه ی   جان   پرور  عشق          لذت انگیز تر از شهد  و  شراب

لا جرم   تشنه  ی   صحرای   فراق          به   یکی   بوسه  نگردد  سیراب

نوبت    بوسه   دوم   که   رسید   ،          دختر ک   دست   تمنا   برداشت

عاشق   تشنه   که    این   ناز   بدید          بوسه را بر لب معشوق  گذاشت!

 

نویسنده : امین و الهام ; ساعت ٥:٤٩ ‎ب.ظ ; ٤ آبان ۱۳٩۱
    آرشیو نظرات()